In hoofdstuk 11 wordt ingegaan op de catastrofale aanslag van de Franse geheime dienst op het Greenpeace-schip de Rainbow Warrior in 1985 en de huichelachtige veroordeling hiervan door Francois Mitterant (die, zo zou later blijken, er zelf opdracht toe gegeven had).
Conform de feiten en op basis van openbare bronnen verifieerbaar zijn de volgende (exact als zodanig in Het Kyoto-complot vermeldde) punten: A. Total mocht krachtens het olie-voor-voedselprogramma olie kopen in Irak, maar vond zijn aandeel te klein. Via een geheim Zwitsers vennootschap zouden ze vijf miljoen euro aan stromannen hebben betaald om, tegen de regels van het embargo in, stiekem meer olievaten te kunnen kopen. B. Kojo Annan, de zoon van Kofi Annan, wordt ervan verdacht dankzij connecties van zijn vader een contract voor inspectie van de olie-voor-voedseltransporten in de wacht gesleept te hebben. Die inspectie faalde aan alle kanten, maar Kojo Annan hield er zelf wel meer dan een half miljoen euro aan over. Kranten beweren dat Koffi Annan (conform het gestelde in Het Kyoto-complot) ‘keek of hij een baksteen in zijn gezicht kreeg’ toen hij dit hoorde. C. Jean Bernard Mérinée een Franse ambassadeur die ook een tijdlang vertegenwoordiger van Frankrijk bij de Verenigde Naties is geweest wordt ervan verdacht dat hij als tussenhandelaar dertig dollarcent per illegaal vat olie heeft verdiend op twee miljoen vaten. En een andere Fransman, de 77-jarige Serge Boidevaix, is opeens een nog belangrijkere verdachte. Deze man was secretaris-generaal van het Franse ministerie van buitenlandse zaken. Hij bemiddelde in de jaren zeventig tijdens drie ontmoetingen van Jacques Chirac, in die dagen de premier van Frankrijk, met Saddam Hussein. Na zijn pensionering zouden via hem zo’n 32 miljoen vaten olie illegaal verhandeld zijn. D. Er zijn ook steeds meer geluiden dat Australië – via een Jordaanse transportfirma – maar liefst 174 miljoen euro aan smeergeld heeft betaald aan het regime van Saddam, om graan aan Irak te mogen verkopen. Australië was altijd de favoriete graanleverancier van Irakese bakkers geweest en de Australiërs wilden hun exportmarkt niet kwijt.

Suggesties over directe betrokkenheid van Bush bij het schandaal, zoals die binnen de fictie van de thriller worden gedaan, hebben geen enkele feitelijke basis, zijn puur fictief en berusten op geen enkele concrete aanwijzing.