In hoofdstuk 16 wordt aangeven hoe de (in dit geval m.n. Britse) pers monddood wordt gemaakt door Amerikaanse en Britse overheid inzake een uitgelekt memo van overleg Bush-Blair, waarin Bush oppert om het hoofdkantoor van Al Jazeera te bombarderen.
Conform de feiten en op basis van openbare bronnen verifieerbaar zijn de volgende (exact als zodanig in Het Kyoto-complot vermeldde) punten:
(a) In november 2005 publiceerde de Daily Mail over een uitgelekt memo van een geheim overleg tussen Bush en Blair dat in april 2004 plaatsvond (classificatie “topgeheim”). Uit de tekst van deze memo bleek dat Bush aan Blair had voorgesteld om de studio’s van de Arabische tv-zender Al-Jazeera te bombarderen (die zich op dat moment in Katar, op het grondgebied van een bevriende natie, in Katar, bevonden),
(b) Volgens de Daily Mirror reageerde Blair tijdens dat geheime overleg geschokt en liet hij dat ook in niet mis te verstane bewoordingen aan Bush weten. De krant beweerde dat Blair, en Blair alleen, daarmee zijn bondgenoot ervan had weerhouden tot daadwerkelijke bombardementen op de tv-studio’s over te gaan.
(c) Het Witte Huis reageerde koeltjes op de publicatie: ’We hebben geen interesse om zoiets ongehoords en onwaarschijnlijks gewicht te geven met een antwoord.’ En Downing Street liet weten nooit commentaar te geven op uitgelekte documenten. In weerwil van de koele reacties nam de regering-Blair meteen juridische stappen tegen de vermoedelijke verantwoordelijken voor het lek. Een ambtenaar, David Keogh, werd aangeklaagd op grond van de wet op de staatsgeheimen. Net als de man aan wie hij het memo zou hebben doorgespeeld, Leo O’Connor, die in 2004 medewerker was van het voormalige Labour-Lagerhuislid Tony Clarke.’
(d) Tevens eiste de regering Blair van alle kranten totale geheimhouding. De Daily Mirror voldeed aan de zeer ongebruikelijke regeringseis van verdere geheimhouding. En hetzelfde gold voor de rest van de Britse pers: de andere kranten schreven vele dagen niet of nauwelijks iets over de explosieve primeur van hun concurrent.
(e) Ook het volgende – in het Kyoto-complot opgenomen – citaat heeft daadwerkelijk in de krant gestaan: ‘Onduidelijk blijft hoe serieus Bush was toen hij tegen Blair begon over ‘militaire actie’ tegen Al-Jazeera’. De Daily Mirror citeerde zowel een anonieme regeringsbron die beweerde dat het ‘om een grap ging’, als één die dat tegensprak. Beklemmend is dat een supervertrouwelijke memo over een superbelangrijk overleg tussen twee van de belangrijkste wereldleiders van dit moment over een van de belangrijkste onderwerpen van dit decennium, kon worden afgedaan als een grap. (En niemand heeft daar later een punt van gemaakt).